Pinacodeca di Brera klokka

Milano er ein býur sum er deiligur at vitja. Tær nógvu lekru detaljurnar á bygningunum týða uppá, at tær bæði eru tíðarleysar og stava frá einari ávísari tíð og mentan. Og tað ultimala tíðarsymbolið er klokkan. Okkum tørvar tíðina til at skilja tíðina, annars brennur alt saman í einum punkti og samstundis í øllum sum altíð er. Tað er bara for innviklað fyri heilan hjá okkum. Tí er tíðin so dýrabar. Hon er tann seinasti skansin sum kann geva onkra meining sum er løtt at skilja og kann skilja sundur alt sum annars kollapsar ella expanderar. Annars er nógv annað á savninum: myndir og standmyndir ella, um myndir ikki eru nakað fyri teg, so njóta skuggaspælið av bygninginum og tann absolutta friðin mitt í ferðslurokinum uttanfyri.

Og vilja vit liva í løtuni, so er ikki langt at ganga frá Pinacodeca di Brera savninum oman til Bar Brera, eina uttandura café. Tá veðrið er til tað, altso. Á, at bara vera – og kanska hyggja eftir teimum sum koma framvið…

Bar Brera

Nísa á sandinum

Í Oktober sóu vit hendan hvalin, sum eg haldi er okkurt nísuslag, liggja á einari strond á eystursíðuni í Malaysia. Við síðuna av lógu restirnar av einari nót. Um neyðardýrið kom sær í nótina, veit eg ikki. Men eitt veit eg, og tað veit eg, at tað sum hendir í Føroyum við at grindahvalurin nú er ov vandamikil at eta, fær fólk algoyst at mótmæla – tí ongin skal bestemma hvat vit eta! Nei, og ongin skal bestemma um vit roykja heldur!

Tað næsta eg síggi er, at Paul Watson heldur fram við sínari herferð í Rás 2. OK. Er okkurt ikki á vási her? Vit fáa forerað ein møguleika at fara í herferð móti dálkingini í Europa sum hevur frátikið okkum rættin at brúka havið uttanum okkum at fara eftir døgverðamati. Í staðin fara vit í fornoktilsi – her skal ongin bestemma. Halló! Hvat við av venda kjakinum til at arbeiða fyri einum reinari umhvørvi sum vit øll kunnu njóta gott av? Ella er tað veruliga so, at vit bara hoppa uppá vognin av umhvørvistosi sum er uppá móta fyri tíðina? Um tú til dømis vilt hava stuðul til nakra sum helst gransking í dag, so skalt tú bara kanna  hvat árin ’global warming’ hevur á….bla bla, hvat sum helst. Eisini Kirkjubø og okkara ‘tjóðar-arv’ har.

Eitt sindur av perspektivi er altíð uppá pláss. So kunnu vit velja um vit eta tvøst ella ei. Og vit kunnu so eisini tosa um grindadráp ella ei. Men uppá okkara egnu treytir.

Terrakotta herurin

Myndin er frá tí fyrsta útgrevstrinum av terrakotta herinum hjá kinesiska keisaranum, Qin Shi Huan nærhendis Xi’an. Nakrir bøndur komu framá hendan herin av leir-hermonnum í 1974. Í sær sjálvum er tað at hava ein heilan her við sær yvirum í andanna verð rættuliga yvirdrivið. Ikki minni enn 8000 mans, ross og vognar. Teir eru gamlir, frá 210 fyri Krist.

Lat tað fara. Tað sum var áhugavert í allari hesari stórslignu framvísingini av magt og stórlætni var, at tann bóndin, sum í hvussu er fekk heiðurin av at hava funnið hendan tjóðarskattin ongantíð aftur nýttist at bóndast! Nú situr hann har – í dag ein gamal maður – og signerar myndabøkur um hendan skattin sum spakin rakti tá hann gróv út fyri einum vatnbrunni. Tað imponerar jú altíð at síggja onkran upprunaligan…. hóast hann neyvan kann vera ein samanbering við keisaran Qin ella teir sum hava skapt hesar standmyndir.

Og standmyndirnar verða enn gjørdar har um leiðir - í øllum støddum. Tú kanst hava ein figur við tær í taskuni ella fáa ein ella fleiri mans í fullari stødd sendar haðar tú ynskir. Løgið sum alt gamalt gerst áhugavert. Hava vit mist hegnið at skapa nakað longur ella eru tað tær modernaðu handilsmiðstøðinar sum fara at vera turistattraktiónir í framtíðini?

Xi'an ruskspann

Kina er eitt tað mest spennandi landið eg veit. Í Oktober vitjaði eg tann gamla høvuðstaðin Xi’an, sum í dag er høvuðstaður í Shanxi provinsini, sum liggur í ein útsynning úr Beijing - einar tveir tímar við flogfari. Mest kent fyri Terrakotta herðin, sum varð gjørdur í Qin dynasti’num. Og heilt ótrúligt var tað eisini at síggja!

Men tað vóru hesar ruskspanninar ið stóðu framvið býarmúrinum sum fekk meg at hyggja einaferð afturat. Hvør sigur at rusk ikki kann savnast innanfyri vakrar estetiskar rammur! Eg føldi eisini, at har var so nógv spennandi tí at har búgva so nógv ymisk etnisk fólk saman og har eru fleiri ymiskar religiónir í frið og náðum. Tá muslimarnir kallaðu til bøn úr moskéini helt eg fyri víst at tað arabiska ljóðaði kinesiskt….men tað stendur fyri mína egnu rokning.

Magnet, Liverpool

Nógv kend nøvn byrjaðu sína karrrieru í the Magnet í Liverpool. Tíðin vil vísa um hetta er byrjanin hjá Picture Book. Uttan mun, so var henadan upplivingin túrin verd. Tvær koncertir við Picture Book vóru í tí vælkenda spælistaðnum the Magnet í Hardman Street í Liverpool farna vikuskiftið – 23 og 24 November. Har var eisini ljós-show við tónleikinum. Alle tiders og professionelt í einum ektaðum Livverpool umhvørvi. Hví ikki hyggja at ensk-føroyska bólkinum PictureBook á teirra myspace síðu,  http://www.myspace.com/picturebookaregreat

Tað var kalt í Onglandi, men veðrið var gott vestanfyri meðan tað kavaði eystanfyri. Soleiðis er tað. Og tað er deiligt at koma aftur har tað er næstan 30 gradir og ongin stormur – og so slett onki regn!

Stjørnuprýtt himmalhválv - Emirate Airlines

Á veg til Liverpool við Emirate Airlines. Vit fóru einaferð aftaná miðnátt, so eg sovnaði skjótt. Einaferð lat eg annað eygað upp – og trúi ikki at eg sá beint upp í stjørnujhimmalin! Eg veit ikki um tað er vakurt ella bara for nógv av tí góða, men mín fyrsta reaktión var at flenna … men eftir eina løtu helt eg, at tað faktisk riggaði væl.

Leygarmorgunin fór eg eftir Katrin á Manchester airport – og hon skuldi øll møgulig ørindir! So vit koyrdu eftir einari hondskrivaðari leiðbeining frá Gretu inn til Selfridges. Og vit funnu tað per umgangandi. Og har høvdu tey mínsann eisini eitt stjørnuprýtt himmalhválv! Kanska høvdu tey gjørt eitt sindur meir burturúr, men tankin var nokk tann sami. Eg veit ikki um tað er jólamánaðin sum fær fólk at hyggja himmalvegin ella tað er ein máti at fáa okkum at gloyma…

Selfridges, Manchester

Vekk av vegnum

So er at finna út av hvat vit kunnu gera her. Ein túr út í oyðimørkina hoyrir seg til her. Og Gunnar smæðist ikki at standa á sandskí – eftirsum ongin kavi er her úti í oyðimørkini.

Hetta er jú lítið ímóti tí stóru veitsluni sum er her í dag við 2500 av verðins kendastu fólkum sum gestir tá ‘Atlantis’ letur upp - har eru Oprah, Beckham parið, Kylie, kongalig, Hollywood elitan, øll sum vit lesa um í slatrispaltunum! Vit vanligu kunnu keypa bilettir at síggja tað flottasta fýrverkaríið sum nakar hevur sett saman frá fyrstu røð….Kokkar, designarar, undirhaldarar og ein sum er komin úr Australia at byggja eitt sandslott – vell, listin er endaleysur. Alt til eina rokning uppá 20 Milliónir amerikanskar dollarar. Takk skalt tú hava. Hvussu nógv breyð kann man eta! O, forrestin, summi av fólkunum hava fingið 1 millión dollars bara fyri at vísa seg…Eg hopi vit vakna skjótt.

Burj Al Arab

Kanska er hetta 7-stjørnaða hotellið tann mest kenda myndin úr Dubai. Í gjárkvøldið vóru vit á grannahotellinum, Jumeirah Beach Hotel og fingu okkum døgverða saman við nøkrum frá arbeiðsplássinum hjá Gunnar.  Og tað sær flott út, sum eitt stórt segl. Okkum manglar enn at fara inn at hyggja, men tað skal nokk koma.

Annars fari eg til Singapore í kvøld. Eg skal arbeiða har í eina viku áðrenn Gunnar eisini kemur og leiðin gongur til Malaysia í 5 dagar. Meira um tað seinni. Internet-sambandið er nakað óálítandi, so tað gongur striltið at senda myndir upp.

Imperial Dragon

Heilin er sum ein stór nót. Tá vit læra eitt nýtt mál tað er neyðugt at finna okkurt at binda tað nýggja í – vit fanga tað nýggja við tí nótini, sum vit alla tíðina seyma víðari uppá. Eg havi nú altíð hildið at meskarnir hava verið í so stórir á mínari nót tá eg havi roynt at læra kinesiskt! Tað hevur verið nógv lættari at lært seg at eta kinesiskan mat. Ella kanska hava vit gjørt meira við etingina enn at læra málið. Øvelse gør mester, plagdu tey at siga. Tað er so tað…

So her eru vit í einum heilt nýggjum landi við einari heilt aðrari mentan – og mati. Og meskarnir sýnast aftur víðopnir. Í gjárkvøldið gjørdu vit av at fara út at fáa okkum døgverða sum vit plagdu at gera í Singapore. Og ikki meir enn 5 minuttir frá har vit búgva beint nú liggur ein kinesisk restauratión. Og hvat tað var deiligt at fáa nakað at eta sum vit kenna so væl. Kanska ikki heilt autentiskt kinesiskt (tað er eisini so nógv ymiskt) men er eitt sindur arabificerað so tað ikki skal skelka gómarnar her. Og tað var eisini heilt ok. 

Vit eru vanabundin kríatúr, men vit seyma víðari.

Hinumeðin ‘the Creek’ er eitt sindur meira órudduligt, um man vil. Summi siga autentiskt. Líka mikið, vit fóru so yvirum. Fríggjadagur er, og frídagur. Alt er stongt mitt um dagin. Vit fóru yvirum við einum báti, sum hevði airkondition og tað heila, og betaltu 6 krónur. Tað var øgiliga fínt og bara eitt annað ferðafólk var vilst har umborð. Aftur tóku vit hendan vatnbussin, sum var heldur bíligari, 1,50 kr. Tað gekk bæði skótt og væl. 

Dagsins lektia: far ikki til gongu í Dubai! Hetta er ikki ein býur at spasera í. Tað er ov langt og ov heitt. Og serliga hendan mánaðan, meðan tey halda Ramadan, kanst tú ikki so frægt sum drekka vatn alment; tað vil siga, ikki fyrr enn sólin er niðurfarin.

Vit sóu annars ein upgraderaðan ‘Lakeside’ har í havnini. Tað var kanska nakað at hugsa um hjá Ólavi tá hann skal víðka sína forrætning!